ДОСЬВЕД ДАБРАЯКАСНЫХ МУТАЦЫЯЎ У ЦЕЛЕ БЕЛАРУСКАЕ КУЛЬТУРЫ

За 6 гадоў існаваньняі «Шостая лінія» выканала сваю галоўную мэту — стала цэнтрам камунікацыі, што зьвязаў шматлікія фрагмэнтарныя, дагэтуль ізаляваныя адна ад аднае зьявы ў адзіны кантэкст; артыкулявала задачы, якія стаялі перад актуальным беларускім арт-працэсам; стварыла аўдыторыю, здольную да ўспрыманьня новага мастацтва

«ШОСТАЯ ЛІНІЯ»: 1992—1998

Апошняя выстава галерэі «Шостая лінія» адбылася ў ліпені 1998 года, але ці патрапіць хто-небудзь сёньня даць пэўны адказ на два вельмі простыя пытаньні: што ёсьць «Шостая лінія» й чым яна была? Гледзячы зь сёньня, гэтую галерэю ўвогуле можна было б палічыць за фантом, калектыўную фантазію, калі б не дакумэнтальнае пацьверджаньне шэрагу фактаў

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: КАСТРЫЧНІК 2014

Хроніка Андрэя Дурэйка, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

СУБВЕРСІЎНЫЯ ПРАКТЫКІ СУЧАСНАГА МАСТАЦТВА Ў БЕЛАРУСІ

Каб процістаяць дамінаванню ідэалогіі ў грамадскай свядомасці, усё часцей у беларускай незалежнай супольнасці артыкулюецца думка пра неабходнасць публічнае платформы, дзе былі б мажлівыя аганістычная канкурэнцыя разнастайных дыскурсаў, іх суперніцтва і ў выніку гэтага генерацыя новых сэнсаў. Адною з гэткіх пляцовак і становіцца сучаснае мастацтва

СВАБОДЫ І МІФЫ «БЕЛАРУСКАГА КЛІМАТУ»

«Навошта людзі прыдумляюць міфы? Ды людзі не існуюць у рэальнасці ў прынцыпе!» – робіць выснову Філіп Чмыр, паглядаючы на мяне праз столік шумнага кафэ. Побач з ім – Ігар Корзун, які ўжо больш за гадзіну пляце бясконца заблытаную і супярэчлівую гісторыю ўзлёту і растварэння арт-групы «Беларускі клімат». Сёння пра дзейнасць гэтай «унікальнай сінтэтычнай з’явы ў культуры горада» – згодна з беларускай нацыянальнай традыцыяй «абнулення» – застаецца больш пытанняў, чымсьці дакладных фактаў

ЖАННА ГЛАДКО: ПРАВА НА «УЛАСНАЕ ЦЕЛА»

Ідэнтычнасць і яе шматлікія праявы сталіся аб’ектам пільнай увагі куратараў і ўдзельнікаў арт-праекта «XXY», які адкрыўся на пачатку верасня 2014 года ў менскай галерэі «Ў». Ужо не ў першы раз у сценах гэтай галерэі экспануюцца працы сучаснай беларускай мастачкі Жанны Гладко

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: ВЕРАСЕНЬ 2014

Хроніка Андрэя Дурэйка, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

ЦЫЯНАТЫПІЯ — УЦЁКІ Ў РЭАЛЬНАСЬЦЬ

pARTisan #26’2014 / тарашкевіца Наш унутраны сьвет рэальны, можа, больш рэальны, чымся сьвет, што нас акаляе. Марк Шагал Яна нагадвае віцебскую вэрсію Марыны Цьвятаевай, блішчыць пярсьцёнкамі й сьмяецца з ружовага заводу, на якім працуе па разьмеркаваньні, займаючыся «модкаю». Да Менску й Піцера ёй ехаць аднолькава — адну ноч на цягніку. Быў бы выходны, а ў чорную […]

#СЕКС #ГЕНДЭР #АРТ: «МАЁ ПОРНА — МАЁ ПРАВА»

Дыскусія «#Секс#Гендэр#Арт на постсавецкай прасторы» адбылася 14 верасня 2014 у межах арт-праекта «XXY». Удзельнікі: Анатоль Бялоў, мастак, музыка (UA), Жанна Гладко, мастачка (BY), Міхаіл Гулін, мастак, перформер, куратар (BY), Сяргей Шабохін, мастак, куратар, заснавальнік і галоўны рэдактар ArtAktivist.org (BY)

МАРЫНА НАПРУШКІНА: МЫ НЕ ВЕДАЕМ АДНО ПРА АДНАГО

Мала хто ведае, што год таму Марына Напрушкина, беларуская мастачка, якая жыве і працуе ў Берліне, выступіла ініцыятарам кампаніі Neue Nachbarschaft // Moabit (Новае суседства // Моабіт, якая на грамадскіх пачатках працуе з бежанцамі і абараняе іх правы.
Пра гісторыю ініцыятывы, яе дзейнасць, вынікі і перспектывы распавядае МАРЫНА НАПРУШКІНА.

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: ЖНІВЕНЬ 2014

Хроніка Андрэя Дурэйка, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

«КВІРЫНГ ЕРЭВАН»: НЕ СТАН, А ДЗЕЯННЕ

Інтэрв’ю з арт-групай «Queering Yerevan» (Ерэван), які заявіў пра сябе і акрэсліў сваю дзейнасць прыблізна ў 2007 годзе, калі групай мастакоў(чак), пісьменнікаў(ц), актывістаў(к) было прынята рашэнне пра супрацоўніцтва ў самых розных формах. Мэта — выкарыстоўваючы сталіцу Арменіі Ерэван у якасці эксперыментальнай прасторы для новай культурнай творчасці, «падарваць», дэаўтаматызаваць, разбурыць стэрэатыпы, якія існуюць у грамадстве.

MANIFESTA10: НАСАМРЭЧ КАЛАНІЗУЮЦЬ ІХ

28 чэрвеня ў Санкт-Пецярбургу адкрылася біенале Manifesta10, якую называюць самай маштабнай і самай супярэчлівай арт-падзеяй года. Пра свае ўражанні ад біенале, стратэгіі (ня)удзелу (ці можам мы ў Беларусі выкарыстоўваць такія тактыкі?), а таксама пра тое, чаму Беларусі няма на Manifest’е, разважаюць Таня Арцімовіч (крытык, рэдактарка медыяпраекта «pARTisan»), Аляксей Барысёнак (крытык, рэдактар «ArtAktivist»), Вольга Шпарага (філосаф, рэдактарка «Новай Еўропы»)

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: ЛІПЕНЬ 2014

Хроніка Андрэя Дурэйка, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

ГОРАД, ДЗЕ Б’ЁРК ЧУЕЦЦА «СВАЁЮ»

Мы ідзем па адным з буйных сеткавых унівэрмагаў Віцебску і раптам спыняемся, уражаныя. Фатограф Каця Смурага глядзіць на мяне здзіўленымі вачыма: «Ты таксама гэта чуеш? Гэта ж Б’ёрк!» Настрой лёгкага абсурду: пераднавагодняя «паўночная сталіца Беларусі», людзі павольна ходзяць сярод прылаўкаў з печывам і цукеркамі, а з дынамікаў лірычны матыў — тая, што танчыць у цемры. Можа, разгадка плённага культурнага асяроддзя Віцебску тоіцца дзесьці побач?

МАЦВЕЙ БАСАЎ ПРА ІЗРАІЛЯ БАСАВА

Персанальная выстава беларускага мастака Ізраіля Басава адбылася ўжо пасля ягонай смерці. Творца, якога сёння называюць «другім Шагалам», «з’явай савецкага і постсавецкага мастацтва Беларусі», «звычайным геніем», на працягу 40 гадоў у савецкі пэрыяд не атрымліваў афіцыйнага прызнання. Пра Ізраіля Басава ўспамінае Мацвей Басаў

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: ЧЭРВЕНЬ 2014

Хроніка Андрэя Дурэйка, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

СЯРГЕЙ ГУДЗІЛІН: БЕЛАРУСЬ — ГЭТА МУЛЬТЫКУЛЬТУРНЫ ХАОС

У ліку пераможцаў «BelarusPressPhoto» ужо не першы год — Сяргей Гудзілін, фатограф «першай беларускай газеты», чалавек, які шчыра любіць сваю прафесію і які працягвае дакументаваць нашу штодзённасць, задаючы самому сабе і гледачам пытанні, што тычацца вельмі далікатнай, але неабходнай тэмы — самаідэнтыфікацыі беларускай нацыі

REPLIKA: БЕЛАРУСКАЯ АРТ-ГЕНЕРАЦЫЯ Z

Пакуль наратыў сучаснага беларускага мастацтва 1990-х і «нулявых» толькі пішацца — вяртаюцца імёны, узгадваюцца факты і феномены, з дзяржаўнымі інстытуцыямі вядзецца барацьба супраць манапалізацыі гісторыі і сфераў уплыву, — за апошнія некалькі гадоў у Менску адбыўся шэраг выставаў-падзеяў (у межах гэтага тэксту гаворка пойдзе аб праектах, прэзентаваных на пляцоўцы Галерэі сучаснага мастацтва «Ў»), аналізуючы якія можна гаварыць пра з’яўленне творцаў новага пакалення.  У чым яны падобныя? […]

ГАЛЕРЭЯ «Ў» ПРАДСТАВІЦЬ ПАВІЛЬЁН НА ARTVILNIUS’14

Павільён Галерэі сучаснага мастацтва «Ў» (Мінск, Беларусь) прадставіць двух аўтараў — Ігара Саўчанка (серыя «Унікаты») і Андрэя Лянкевіча (серыя «Фальшывыя жывёлы»)

pARTisan©, 2012-2017. Дызайн: Vera Reshto. Вёрстка: Swagg.by .Антивирус для сайта WordPres СтопВирус