МАСТАЦТВА ЯК АНТРАПАЛОГІЯ: ГАТУЕМ РАЗАМ

Пра свае ўражанні ад Менска і ягоных жыхароў, пра ўзаемадачыненне кулінарыі, сучаснага мастацтва і публічнай прасторы, а таксама пра сучаснае мастацтва ў Грузіі расказваюць Ніні Палавандзішвілі і Дата Чыгалашвілі

ГЭТА БОЛЬШ АКТУАЛЬНА ЗА ЗВАРОТ ДА САВЕЦКІХ ЗДАНЯЎ

Цэнтар сучаснага мастацтва ў Тбілісі паўстаў на мапе гораду ў 2010 годзе. Але гэтая гісторыя пачалася на тры гады раней, калі малады грузінскі мастак і фатограф Вато Цэрэтэлі, заснавальнік і натхняльнік Цэнтру, трапіў на канфэрэнцыю ў Бухарэсьце, дзе ад калег з Усходняй Эўропы пачуў пра тое, што яны для сваіх ініцыятываў атрымалі памяшканьні бясплатна

ВІЦЕБСКІЯ ПАЛЯРОІДЫ 1990-Х: ПОШУК І ЗДАБЫЦЦЁ СТРАЧАНАГА ЧАСУ

Сіламі заснавальніка «Віцебскіх Фотамайстэрняў» на пляцоўцы «Арт-прастора на Талстога, 7» у пачатку чэрвеня быў праведзены практыкум пад настальгічнай назвай «Пошук страчанага часу». У межах гэтага мерапрыемства любы зацікаўлены тэмай чалавек мог прынесці тры паляроіды са свайго сямейнага альбома і прыняць удзел не толькі ў абмеркаванні і групавым канструяванні «калектыўнай памяці», але і, уласна, у фармаванні экспазіцыі, якая стала даступнай шырокай публіцы з 12 чэрвеня

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: ЧЭРВЕНЬ 2015

Хроніка Андрэя Дурэйкі, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

МУЗЕЙ: У ПОШУКАХ РОЗНЫХ ІДЭНТЫЧНАСЦЯЎ

18 чэрвеня ў прасторы «ЦЭХ» адбылася дыскусія «Музей на постсавецкай прасторы: час зменаў?» з нагоды выхаду новага нумара альманаха pARTisan, прысвечанага тэме музея на постсавецкай прасторы

ІДЭЙНАСЬЦЬ, АЎТЭНТЫЧНАСЬЦЬ І ДАСТУПНАСЬЦЬ

Чаго мы чакаем ад музэяў і што такое наогул музэй? Навукоўцы вядуць актыўныя пошукі дэфініцыі для гэтага панятку, што мусіць адпавядаць сучасным навуковым падыходам і рэаліям практычнага жыцьця — Сяргей Харэўскі дзеліцца досведам наведвання заходнееўрапейскіх музеяў

ЮЛІЯ ВАГАНАВА: МУЗЭЙ ЯК ПРЫКЛАД ГРАМАДЗЯНСКАЙ ПАЗЫЦЫІ

Нягледзячы на ўжо больш чым векавую гісторыю, Нацыянальны мастацкі музэй у Кіеве сёньня — унікальная пляцоўка, якая выразна артыкулюе ня толькі сваю мастацкую місію, але й грамадзянскую пазыцыю, што ёсьць велізарнаю рэдкасьцю, асабліва ў постсавецкай прасторы

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: ТРАВЕНЬ 2015

Хроніка Андрэя Дурэйкі, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

ПЛАТФОРМА KALEKTAR: У ЧАКАННІ «ЭФЕКТУ ДАМІНО»

Толькі праз канструяванне архіва беларускага мастацтва можна пасля прыйсці і да выканання галоўнай задумкі актывістаў KALEKTARа — стварэння музея.

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: КРАСАВІК 2015

Хроніка Андрэя Дурэйкі, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

БОЛЬШ ЧЫМ ВЫСТАВА

Выстава «Больш чым ЁН», якая адбылася ў межах фестывалю квір-кіно DOTYK, — больш чым проста выстава. І гэта, хутчэй, яе недахоп. Тры з паловай дні, з 26 лютага па 1 сакавіка ў Галерэі сучаснага мастацтва «Ў» праходзіла выстава з задзірлівай назвай «Больш чым ЁН», прысвечаная маскуліннасці і перфарматыўнасці гендару. Выстава мелася быць адным са складнікаў другога этапу першага беларускага квір-кінафестывалю DOTYK і працавала ў якасці фону для праграмы дакументальных фільмаў і прэзентацыі […]

АДАМ ГЛОБУС: КВАТЭРНІК, ЦЭНЗУРА, АЛЬТЭРНАТЫЎНЫ СВЕТАГЛЯД

22 красавіка 2015 у Галерэі сучаснага мастацтва «Ў» адкрываецца выстава «Мінск. Нонканфармізм 1980-х», прысвечаная эпосе рэвалюцыйнай і вызначальнай не толькі для беларускага мастацтва. Першыя свабодныя выставы, непадцэнзурныя выданні, акцыі ды перформансы – мастакам прыходзілася адстойваць ледзь не кожны сантыметр сваёй свабоды. Пра незалежныя аўкцыёны, выставу «1+1+1+1+1=6», якая павінна была перакуліць свет, але была забароненая, пра каштоўнасць альтэрнатыўных светаглядаў расказвае […]

ФОТАРЭПАРТАЖ: «МІНСК. НОНКАНФАРМІЗМ 1980-Х»

22 красавіка ў Галерэі сучаснага мастацтва «Ў» адбылося адкрыццё выставы «МІНСК. НОНКАНФАРМІЗМ 1980-Х»

АДКРЫЦЦЁ ВЫСТАВЫ «МІНСК. НОНКАНФАРМІЗМ 1980-Х»

Што гэта быў за час? Кім былі яго ключавыя фігуры, і як гэтыя мастакі выжывалі і працавалі насуперак абставінам? На каго яны абапіраліся і каму адрасавалі свае маніфесты? Як разумелася мастацтва, і чаму менавіта яно зрабілася прастораю для жэсту свабоднага чалавека?

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: САКАВІК 2015

Хроніка Андрэя Дурэйкі, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: ЛЮТЫ 2015

Хроніка Андрэя Дурэйкі, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: СТУДЗЕНЬ 2015

Хроніка Андрэя Дурэйка, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

ЛЮДМІЛА РУСАВА. ЖЫЦЬЦЁ ЯК МАНІФЭСТ ВОЛІ

У Беларусі ў позднія савецкія часы — цішыня й дыскурсіўная няўцямнасьць у дачыненьні да фэміністычных ідэяў. Аднак жанчыны-мастачкі, безумоўна, працуюць. І сярод іх Людміла Русава, адна з асноўных фігураў беларускага неафіцыйнага мастацтва.

БЕЛАРУСКІЯ МАСТАКІ ЗА МЯЖОЙ: СНЕЖАНЬ 2014

Хроніка Андрэя Дурэйка, прысвечаная персанальным праектам беларускіх мастакоў за мяжой, а таксама іх удзелу ў міжнародных калектыўных праектах

НЕ ЛЕГІТЫМАЦЫЯ, АЛЕ – ІМІТАЦЫЯ

Што адбываецца з сучасным мастацтвам у Беларусі: яно выкарыстоўвае партызанскія тактыкі ці каланізуецца, пераўтвараючыся ў мясцовы «мэйнстрым»?

pARTisan©, 2012-2018. Дызайн: Vera Reshto. Web development by KASTEN.technology